Pluto

ดาวพลูโต ครั้งหนึ่งเคยถูกพิจารณาว่าเป็นดาวเคราะห์ดวงที่เก้าของระบบสุริยะ แต่ปัจจุบันได้รับการจัดประเภทใหม่เป็นดาวเคราะห์แคระที่ตั้งอยู่ในแถบไคเปอร์ที่อยู่ห่างไกล ถูกค้นพบในปี 1930 และได้รับการพิจารณาว่าเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลที่สุดมาเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม สหภาพดาราศาสตร์สากลได้จัดประเภทดาวพลูโตใหม่เป็นดาวเคราะห์แคระในปี 2006 หลังจากมีการค้นพบวัตถุที่มีขนาดใกล้เคียงกันมากขึ้นในแถบไคเปอร์ ดาวพลูโตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2,374 กิโลเมตร ซึ่งประมาณหนึ่งในห้าของขนาดโลก และมีปริมาตรประมาณ 1/150 ของโลก มีดวงจันทร์ที่รู้จักห้าดวง โดยดวงที่ใหญ่ที่สุดคือแครอน ซึ่งมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของดาวพลูโต เนื่องจากอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มาก ดาวพลูโตจึงมีอุณหภูมิพื้นผิวต่ำมากประมาณ -230 องศาเซลเซียส ชั้นบรรยากาศที่บางเบาของดาวพลูโตส่วนใหญ่ประกอบด้วยไนโตรเจน มีเทน และคาร์บอนมอนอกไซด์ และมีการขยายตัวและหดตัวตามระยะห่างจากดวงอาทิตย์ วงโคจรของดาวพลูโตนั้นไม่ปกติ ทั้งวงรีและเอียง ทำให้บางครั้งอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าดาวเนปจูน แม้ว่าจะไม่ได้ถูกพิจารณาว่าเป็นดาวเคราะห์อีกต่อไป ดาวพลูโตยังคงเป็นวัตถุสำคัญที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ศึกษาในการสำรวจขอบเขตของระบบสุริยะ และเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์