历师

ประวัติศาสตร์คือการศึกษาเหตุการณ์และการกระทำในอดีตของสังคมมนุษย์ รวมถึงการบันทึก การตีความ และการวิจัยอย่างเป็นระบบของเหตุการณ์เหล่านี้ ในความหมายกว้าง ประวัติศาสตร์หมายถึงกระบวนการพัฒนาของทุกสิ่ง รวมถึงประวัติศาสตร์ธรรมชาติและประวัติศาสตร์สังคม ในความหมายแคบ ประวัติศาสตร์ต้องมีพื้นฐานมาจากการบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร ประวัติศาสตร์นิพนธ์คือการศึกษาประวัติศาสตร์ และแก่นแท้ของมันคือการเปลี่ยนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงให้เป็นกระบวนการทางประวัติศาสตร์และวิธีการที่มีอยู่ในรูปแบบของความคิดและข้อความ นักประวัติศาสตร์ตอบคำถามที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์โดยการศึกษาข้อความที่เขียนต่างๆ ประเพณีปากเปล่า และซากประวัติศาสตร์ที่เก็บรักษาไว้ ประวัติศาสตร์สามารถจัดระเบียบได้หลายวิธี รวมถึงตามลำดับเวลา ตามวัฒนธรรม ตามภูมิภาค และตามธีม นักประวัติศาสตร์เขียนในบริบททางประวัติศาสตร์ของตนเอง โดยพิจารณาจากแนวคิดที่แพร่หลายเกี่ยวกับวิธีการตีความอดีต การสร้างประวัติศาสตร์บางครั้งถูกมองว่ามีอคติ เนื่องจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และข้อเท็จจริงที่ทราบสามารถตีความได้หลายวิธี ประเทศจีนมีบันทึกประวัติศาสตร์ที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่สมบูรณ์ที่สุดในโลก โดยมีบันทึกทางประวัติศาสตร์ต่อเนื่องมาตั้งแต่ยุคสาธารณรัฐโจวตะวันตก ประวัติศาสตร์นิพนธ์ตะวันตกเริ่มต้นในกรีกโบราณ โดยมีบุคคลสำคัญเช่นเฮโรโดตัสและธูซิดิดีส ปรัชญาแห่งประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่พิจารณาถึงความหมายสูงสุดของประวัติศาสตร์มนุษย์